- Να μην περιμένω; - Θα περπατήσω.
ΤΖΩΡΤΖ ΝΤΕΝΜΠΡΟ 1954 - 1960
Τζώρτζι.
Πώς μπόρεσα να ξεχάσω;
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Διάλεξε.
Μπίλυ.
Εκτός απ' τον ακριανό.
Είναι κατειλημμένος.
Σε θυμάμαι.
Θυμάμαι ότι σε νικήσαμε.
Δεν σε φοβάμαι.
Μπιλ Ντένμπρο Συγγραφέας Μπεστ Σέλερ
- Ξέρω, φαίνομαι γέρος. - Σε θυμάμαι σαν παιδί.
Καλώς ήρθες, Μπιλ.
Μακάρι να ήταν υπό πιο ευτυχείς...
Δεν ήθελα να προκαλέσω περισσότερη παράνοια.
- Πήρα μια γεύση πριν. - Τουλάχιστον, ο κόσμος νοιάζεται.
- Απλά είμαι μεγάλος τώρα. - Νιώθω σαν ηλίθιος.
Δεν θυμάμαι τίποτα. Δεν θυμάμαι καν γιατί γύρισα.
Εκτός από τον Τζώρτζι.
Καλύτερα να μη τα θυμηθείς όλα μαζεμένα.
- Εσύ πώς και τα θυμάσαι; - Δεν έφυγα. Πώς να τα ξεχάσω;
Μας βλέπω σε κάθε γωνιά του δρόμου.
Το τυχερό εφτά.
Μόλις θυμήθηκα κάτι.
Κάποιος έμενε εδώ.
- Η Μπεβ! - Λίγο πιο κάτω.
Ήταν φτωχιά. Ήταν φτωχή πόλη.
Κι ακόμη είναι.
Δικό σου;
Εργένης είμαι. Μου αρκεί.
Καθαρό και ξοφλημένο.
- Πεινάς; - Μου έχει κοπεί η όρεξη.
Κανόνισα δείπνο για όλους.
Είδες κανέναν;
Το ένιωθα πότε θα ερχόταν ο καθένας.
Δεν νομίζω ότι ήρθαμε όλοι.
Το ίδιο κι εσύ;
- Ό, τι κι αν είναι, έχει δύναμη. - Στις αναμνήσεις.
ͺσως αυτό σου τονώσει λίγο τη μνήμη.
Ο Σίλβερ.
Το βρήκα στο ενεχυροδανειστήριο. Κάτι με έκανε να το αγοράσω.
Μόνο ένα λάστιχο έχει σκάσει. Αλλά εδώ είναι το καλό.
Πήρα αυτό το διορθωτικό για τα λάστιχα.
Τρεις μήνες πριν δω το ποδήλατο.
Κάποια δύναμη μας καθοδηγούσε εκείνο το καλοκαίρι.
Δεν ξέρω αν ήρθε να βοηθήσει ή αν την δημιουργήσαμε.
ͺσως όμως, να είναι ακόμη εδώ.
Πάω ν' αλλάξω.
Όχι το Πάραμαουντ, καθίκια!
Πώς θα εκπολιτιστεί ο κόσμος;
ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΡΙΤΣΙ ΤΟΖΙΕΡ
Τον Μάικ Χάνλαν!
Έφυγε πριν λίγο, αλλά θα γυρίσει.
Θα περιμένω εδώ.
Σύνελθε, Τόζιερ.
Φαίνεστε να το χρειάζεστε. Νερό είναι.
Λίγο μικρή δεν είναι για σένα, Ρίτσι;
Δεν το άκουσα αυτό!
Πώς είπατε;
Έλα πάνω, Ρίτσι.
Σου έχω ένα μπαλόνι.
Θέλεις ένα μπαλόνι;
Δεν σου φτάνει ένα;
Πάρε πολλά!
Είστε καλά;
Τελευταία ευκαιρία, Τόζιερ! Φύγε πριν σκοτεινιάσει!
Είστε πολύ γέροι για να με σταματήσετε!
Έχεις τον πρίγκηπα ’λμπερτ σε κονσέρβα;
Τον έχεις; Τότε βγάλτον έξω τον κακομοίρη!
Πείτε του Μάικ Χάνλαν...
...ότι έφυγα να πλυθώ λίγο.
Θα τον δω απόψε.
Τελευταία ευκαιρία, Τόζιερ.
Φύγε!
Το ψυγείο σας τρέχει;
Πιάστε το, πριν σας φύγει!
Όχι απλά χαρτιά.
- Ποδηλάτου. - Κάνουν τον καλύτερο θόρυβο.
Το βλέπω.
Τι έγινε με την αναφορά του μηχανικού;
Δεν σε πιάνω, Φραν.
Θα σε πάρω απ' το ξενοδοχείο.
Σταμάτησε εδώ.
Περίμενέ με.
Είσαι νεκρός, χοντρέ!
- Καλό ταξίδι. - Τα λέμε, γουρουνάκι.
Είσαι καλά, φίλε;
Το γόνατό μου.
- Ευτυχώς που είχατε το μαντήλι. - Πάντα έτοιμος.
Κράτησέ το.
Κάνε κουράγιο, φίλε, θα τα καταφέρεις.
Μπεν Χάσκομ!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Τι έκανες τόσα χρόνια;
Ανυπομονούμε να σε φέρουμε εδώ κάτω, μαζί μας.
Είσαι στο μυαλό μου. Μόνο στο μυαλό μου.
Έχεις ψιλά, φίλε;
Ποιος περπάτησε πάνω στον τάφο σου;
Δεν θα σε πειράξω. Ούτε που σε ξέρω.
Στο Ντέρυ Ιν, είπατε;
Θυμηθήκατε τα παιδικά σας χρόνια;
Κάτι τέτοιο. Παλιά φαντάσματα.
ΓΥΡΙΣΕ ΠΙΣΩ ΤΩΡΑ
Διάολε! Πώς περνάει ο καιρός.
Εδώ είναι το φάρμακο.
- Πόσων χρονών είσαι τώρα; - Έντεκα, σχεδόν δώδεκα.
Είσαι αρκετά μεγάλος. Έλα μαζί μου.
Ηρέμησε, Έντυ, δεν θα σε δαγκώσω.
Το πρόβλημά σου είναι που είσαι τόσο σφιχτός.
Όπως το άσθμα σου, για παράδειγμα.
Ξέρεις τι είναι το εικονικό φάρμακο;
Νερό με λίγο καμφορά για να μοιάζει με φάρμακο.
Η μητέρα σου σε θέλει άρρωστο.
Κι εσύ έμπλεξες στη μέση.
Είναι όλα ψέματα! Έχω άσθμα!
Την συνταγή σας;
Μια γερή στα πνευμόνια, έτσι;
Φέρε μου ένα πούρο.
Δεν κάνει, παππού.
Κε. Κην;
- Πούρο για τον γέρο; - Συγνώμη, δεν έχω.
Είμαι ο Έντυ Κάσμπρακ.
Κανένα ζαχαρωτό;
Πάντα μου άρεσαν.
Ήθελα να σας ευχαριστήσω που προσ- παθήσατε να μου πείτε την αλήθεια.
Φαίνεσαι λίγο χλωμός, μικρέ.
- Καλύτερα να πηγαίνω. - Νεράκι.
Η2Ο.
Νερό είναι.
Όλα στο μυαλό σου.
―στε με θυμάστε!
Φύγε από το Ντέρυ, όσο είναι νωρίς.
Πρόσεχε, μικρέ Έντυ!
Ένα πούρο, μικρέ.
Πάντα μου άρεσαν τα ζαχαρωτά.
ΜΑΡΣ
Συγνώμη, έψαχνα για τον Μαρς.
Δεν υπάρχει.
- Εννοείς τον ’λβιν Μαρς; - Ο πατέρας μου.
Συγνώμη που στο λέω εγώ...
...αλλά πέθανε εδώ και 5 χρόνια.
Μα στο κουδούνι...
Κερς! Νόμιζα ότι έλεγε Μαρς.
Ήξερα λίγο τον πατέρα σου.
Έλα μέσα, να σε κεράσω ένα τσάι.
Έλα, επιμένω.
Ρίξε μια ματιά αν θέλεις.
ͺσως θέλεις να φρεσκαριστείς.
Μήπως σε πήρε ο ύπνος; Έτοιμο το τσάι.
Θα ήθελα λίγο τσάι.
Το κάνατε πολύ όμορφο. Ζεστό.
Είσαι καλή, δεσποινίς. Έτσι λέω τα ωραία κορίτσια.
Πιες το όσο είναι ωραίο και ζεστό.
Μη στεναχωριέσαι, γλυκιά μου, θα το φτιάξω εγώ.
- Έγραφε ΜΑΡΣ στο κουδούνι. - Αν είσαι έξυπνη, βάλτο στα πόδια.
Αν μείνεις, θα είναι χειρότερα κι από θάνατο. Επιπλέουν εκεί κάτω.
Ανησυχώ για σένα, Μπέβυ. Ανησυχώ πολύ.
Δεν βγαίνει τίποτα αν τρέχεις.
Δεν είσαι αληθινός!
Στο είπα από την αρχή ότι είναι τρελός.
- Δεν φώναξα να προσβάλεις τον Μπιλ. - Πώς τόλμησε να μου το κάνει αυτό;
Παραπονιέσαι γι' αυτόν από τότε που αρχίσαμε την ταινία.
Δεν θα ξαναδουλέψει σε ταινία, να το ξέρεις.
Αν έβλεπες το πρόσωπό του. Ήταν τρομακτικό.
Μια κρίση ενώνει ένα τσακωμένο ζευγάρι...
...ή το χωρίζει οριστικά...
...αν οι θεοί χαμογελούν.
Απλά λέω ότι μπορεί τελικά να βγει σε καλό.
Μου δίνεις λίγες μέρες;
Κάνω πώς δεν το άκουσα αυτό, Όντρα.
Τον ηλίθιο άντρα σου, τον αντικαθιστώ, εσένα όχι.
Ούτε να σκεφτείς να φύγεις, Όντρα.
Δούλεψες πολύ για να φτάσεις εκεί που έφτασες.
Δεν θα ήθελες να βλάψεις την επαγγελματική μας σχέση.
Δεν θέλεις να μετατρέψεις ένα φίλο σε εχθρό έτοιμο να σε σταυρώσει.
Ας μη μιλάμε γι' αυτά τώρα.
Θα σε δω αύριο.
Θέλω θέση για την επόμενη πτήση για τις ΗΠΑ.
Ζητάω την παρέα του κ. Χάνλαν.
- Έντυ Κάσμπρακ! - Αχυρώνα!
- Τι έγινε ο υπόλοιπος; - Χάθηκε, αλλά δεν ξεχάστηκε.
Πού είναι ο Ρίτσι Τόζιερ για μια καλή ατάκα;
Μπεν!
- Μάικ, εσύ είσαι; - Όσο μπορώ.
Ποιος θέλει ένα ποτό;
Μη σε δουν έτσι, Τόζιερ!
Μια εικόνα από το παρελθόν ήταν. Ήταν ωραία το '67.
Δουλεύεις πολύ σκληρά.
Ποιος καράφλιασε, και ποιος έβγαλε φτερά!
Μπέβερλυ!
Τι ωραίοι γέροι!
Γεια σου, ομορφούλα!
Θα προτιμούσα να πιάσω εσένα παρά οποιαδήποτε άλλη.
Σας είδα όλους μαζί και θυμήθηκα τόσα πολλά.
Μάικ, πού πάμε να μπλέξουμε;
Πού είναι ο...
Είσαι καλά, Μπεβ;
Όχι.
Είδα κάτι σήμερα.
Αυτό που είδα στη βιβλιοθήκη!
- Τον Τσιγκούνη; - Φυσικά και ήταν.
’ρχισε να μας ροκανίζει.
ͺσως αυτό σημαίνει ότι φοβάται.
Αυτό φοβάται!
Βοήθησέ μας να θυμηθούμε, Μάικ. Να καλύψουμε τα κενά.
Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάτε.
Δεν θυμάμαι πολλά. Σαν να είναι θολά.
Δεν το νιώσατε;
Μόλις μπήκα στην περιοχή ήταν σαν να έπεσε ένα πέπλο στα μάτια μου.
ͺσως φταίει το νερό.
ͺσως φταίει ο υπόνομος.
Αυτό είναι οξύ μπαταρίας!
Τώρα θυμάμαι ποιος ήταν ο Τσιγκούνης.
’σπρος, κόκκινη μύτη...
...30 μέτρα ψηλός κι ένα στόμα γεμάτο με δόντια σαν ξυράφια!
Τι διάβολο συμβαίνει;
Τι γίνεται εδώ;
Συγνώμη...
...ήταν μια πολύ έντονη ανάμνηση.
Τον είχα κοιτάξει κατάματα.
Και έσωσες τη ζωή του Σταν. Το θυμάσαι;
- Τώρα το θυμάμαι. - Μιλώντας για τον Σταν.
- Του μίλησες, Μάικ; - Νομίζω ότι θα έρθει.
Ας προχωρήσουμε και όταν έρθει...
...τον ενημερώνουμε.
Από την ώρα που ήρθα εδώ, μόλις τώρα νιώθω καλά. Ασφαλής
Ας πιούμε κάτι. Ας φάμε και ας αφήσουμε τον λύκο έξω.
Μίλησες σαν αληθινός χαμένος, Ρίτσι.
Στη Λέσχη των Χαμένων.
Μιλάτε για τις γυναίκες σας; Πόσες φορές παντρεύτηκες, Ρίτσι;
Τέσσερις - πέντε. Ποιος μετράει; Όλες οι γυναίκες θέλουν το ίδιο πράγμα.
Καλώς ήρθες στον 4ο αιώνα.
- Εσύ Μπεν, παντρεύτηκες; - Τη γλύτωσα μερικές φορές.
- Εσύ, Έντυ; - Βγαίνω με μια υπέροχη γυναίκα...
...αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. - Καλύτερα νεκρός, παρά παντρεμένος.
- Τίποτα καλό για σένα, Ρίτσι; - Τίποτα.
Κι εσύ, Μπεβ;
Ζω με κάποιον. Όχι, δεν είμαι παντρεμένη.
Ρίτσι, τι έγιναν εκείνα τα γυαλιά;
Φακοί επαφής.
Τόσες φορές που είχες σπάσει τα γυαλιά σου...
...έπρεπε να είχες μετοχές σε εταιρεία μονωτικής ταινίας.
Εγώ και ο Χένρυ Μπάουερς.
Πείτε μου ότι τον χτύπησε ένα τρένο.
Αν θέλεις να τον δεις, είναι στο Τζούνιπερ Χιλς.
Στη δίκη ομολόγησε τους φόνους των παιδιών.
Ήταν μαζί μας στον υπόνομο.
- Θα σκότωνε τον Σταν. - Θα μας σκότωνε όλους.
Όταν τον έβγαλαν, είχαν ασπρίσει τα μαλλιά του.
- Μιλούσε για ένα δυνατό φως. - Και έναν κλόουν.
- Δεν τον πίστεψε κανείς. - Εκτός όταν είπε ότι σκότωσε παιδιά.
Εμείς δεν είπαμε τίποτα.
Ο δολοφόνος ήταν Αυτό.
Και το σταματήσαμε.
Έτσι νομίσαμε.
ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ Φ Υ ΛΑΚΩΝ ΤΖΟΥΝΙΠΕΡ ΧΙΛΣ
Χένρυ Μπάουερς!
Εδώ πάνω, ξύπνιε!
Με βοήθησες κάποτε, θυμάσαι;
Κ υνήγησες τα παλιόπαιδα.
Παραλίγο να τα πιάσεις.
Θέλεις άλλη μια ευκαιρία;
Να τελειώσεις τη δουλειά!
Γύρισε στο Ντέρυ να τους σκοτώσεις όλους.
Για μένα, Χένρυ.
Σκότωσέ τους όλους.
Ωραία περάσαμε...
...αλλά παίρνω...
...το αεροπλάνο στις έξη.
- Δεν θα φύγεις. - Τι θέλεις; Περιπέτεια;
Νομίζεις ότι θα ξαναζήσεις εκείνο τον εφιάλτη;
Σας αγαπάω, αλλά μη με υπολογίζετε.
Πάω για ύπνο και το πρωί θα φύγω.
Θα σας θυμάμαι όλους με αγάπη.
Όλοι φοβόμαστε, δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι.
ͺσως έχει δίκιο.
Αν λέτε να ξαναπάμε στον υπόνομο.
Δεν ξέρουμε, επειδή δεν το συζητήσαμε ακόμη.
Ας μας μιλήσει ο Μάικ, πριν γίνουμε καπνός.
Είπα απλά ότι θα πάω για ύπνο. Ζητάω πολλά;
Ας δείξουμε λίγη ευγένεια στον Μάικ.
Αν θέλει να φύγει ο Ρίτσι, ας φύγει.
Ήρθαμε όλοι εδώ βασισμένοι σε μια υπόσχεση.
Από την πλευρά μου, όλοι την τήρησαν.
Από δω και πέρα...
...δεν έχω απαιτήσεις.
- Σωστά, Μάικλ. - Τα έχω κανονίσει.
Έληξε, παιδιά.
Μια πρόποση στον Κ ο Μάικ Χάνλαν.
Χωρίς αυτόν, τίποτε από αυτά δεν θα χρειαζόταν να γίνει.
Την ξέρω την τύχη μου. Θα σε φάει ένα τέρας.
Συνέλθετε όλοι.
Τι συμβαίνει;
Έγινε κάτι;
Ο φίλος μας είχε κρίση άσθματος, αλλά συνήλθε.
Είμαι πολύ καλά.
Όλα είναι μια χαρά.
Τελικά δεν νυστάζω και τόσο πολύ.
Πάμε να φύγουμε.
Οικία Γιούρις; Είναι ο Σταν εκεί;
Είμαι ο Μάικ Χάνλαν, ένας παλιός φίλος.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Με λίγο σαπούνι θα καθαρίσει.
Γιατί μόνον εμείς τα βλέπουμε αυτά;
Ας ρωτήσουμε τον σοφό.
Μάικ;
Σταν; Μάικ Χάνλαν.
Οικία Γιούρις;
Πες του ότι αν δεν έρθει, είναι νεκρός.
Σαν αληθινά είναι.
Είναι κανείς από άλλη πόλη;
Μόλις ήρθα από το Λος ’ντζελες και είμαι πτώμα.
Χαλάμε κόσμο απόψε.
Ωραία είναι στο Ντέρυ. Να αναπνέουμε τον αέρα του Ντέρυ.
Ποτέ μου δεν ένιωσα τόση αγάπη σε ένα δωμάτιο.
Πώς τους λένε αυτούς να τους στείλω δώρο;
Τον αγαπάω σαν τον αδελφό που δεν είχα ποτέ.
Μια στιγμή! Είναι ο αδελφός που δεν είχα!
Σκάσε, Ρίτσι. Σταν;
Ο Σταν είναι νεκρός.
Έκοψε τις φλέβες του στη μπανιέρα μόλις του τηλεφώνησα.
Ο Σταν ήταν ο τελευταίος που το είδε εκείνο το καλοκαίρι.
Όλο το καλοκαίρι έλεγε ότι ήταν αδύνατον.
Ούτε ο κλόουν δεν τον έπεισε όταν τον είδε.
Μέχρι εκείνο το μεσημέρι του Αυγούστου.
Κατέβαινα την οδό Τσέσνατ...
...όταν είδα τον Σταν να τρέχει σαν να τον κυνηγούσε κάτι.
Τρέχα!
Κάλπασε, Σίλβερ!
Εγώ δεν είδα τίποτα. Ο Σταν το είδε.
Ό, τι κι αν ήταν, δεν ήθελα να το δω.
Πήρε ώρες να ηρεμήσει και να μου πει τι έγινε.
Είχε πάει στο πάρκ ο και παρατηρούσε τα πουλιά.
Θυμάστε που έλεγε ότι ήταν συλλέκτης πουλιών;
Σταν...
Δεν ήθελε να πάει στο σπίτι...
...αλλά άκ ουγε τη φωνή.
Όπως έκανε πάντα, θεώρησε ότι υπήρχε λογική εξήγηση.
Στάνλυ.
Εδώ είμαι.
Ήταν παγιδευμένος.
Το μόνο που σκέφτηκε, ήταν να κρατήσει το βιβλίο...
...και να λέει τα ονόματα των πουλιών.
Τη μέρα που κατεβήκαμε στον υπόνομο ο Σταν το είδε.
Όχι τον Κλόουν. Είδε αυτό που ήταν πίσω από τον κλόουν.
Ήρθε στο σχολείο και μου είπε:
"Είδα Αυτό, Έντυ.
Κ οίταξα μέσα του..."
Σαν φώτα ήταν.
"Κ οίταξα μέσα στα νεκρόφωτά του."
Και μετά είπε μόλις τώρα το θυμήθηκα.
"Κ οίταξα τα νεκρόφωτά του...
...και ήθελα να βρεθώ εκεί."
Χρειάζομαι ένα ποτό.
Κι εγώ.
Συγνώμη που άργησα. Για να δούμε ποιος ήρθε.
Μπίλυ.
Ρίτσι, ακόμα εδώ είσαι; Δεν σε περιμέναμε.
Ωραία εγχείρηση έκανες στη μύτη σου.
Αχυρώνα! ’ρχισες να παχαίνεις πάλι;
Ο μπαμπάς, Μπέβυ, δεν ανησυχεί. Του αρέσουν οι άντρες που διαλέγεις.
Μυξιάρη, πώς πάει η σεξουαλική σου ζωή;
Μπράβο, Μάικι, μας έφερες όλους εδώ.
Είσαι τόσο χαζός που δεν θα έφευγες ποτέ από την πόλη.
Τα κατάφερα. Είμαι μέσα στα νεκρόφωτα τώρα.
Και είναι αλήθεια. Όλοι επιπλέουμε εδώ κάτω. Και θα επιπλέετε κι εσείς.
Όλοι τους επιπλέουν!
Δεν ξέρω για σας, αλλά το σιχάθηκα το μέρος.
Θ' ακούσω ό, τι θέλετε, αλλά ας πάμε αλλού.
Τι είναι;
"Με γροθιές χτυπά τις άκρες κρεβατιού κι επιμένει πώς φαντάσματα βλέπει."
Μου το είχε δώσει η μητέρα μου...
...για να το λέω...
...για να μην τραυλίζω.
Με το συμπάθιο, φίλε, αλλά δεν βοήθησε.
Πάμε να φύγουμε από δω.
Τι κάνεις εκεί;
Έχεις πρόβλημα; Θες βοήθεια;
Καλό παιδί.
Μη μιλάς. Ακούω το μυαλό σου.
Δε με ακούν.
- Τι θέλεις; - Οτι θες και εσύ.
Θέλω να πληρώσουν.
Πρέπει να βγείς.
Να πας πίσω.
Σε χρειάζομαι.
- Όλοι σε χρειαζόμαστε. - Δε σε ακ ούν.
Δε νομίζαμε ότι μπορούσαν να μας πληγώσουν, αλλά μπορούν.
Μη μιλάς γι'αυτό.
Μπορώ να τους κανονίσω αν πιστεύουν λίγο.
Αλλά είσαι ζωντανός.
Μπορείς να τους κανονίσεις πιστεύουν δε πιστεύουν.
- Έναν, έναν. - Δε μπορώ να βγω από εδώ.
Έχουνε φρουρό τον Κ ουντζ και έχουνε καλώδια στα παράθυρα.
Ο Κ ουντζ είναι ο χειρότερος.
- Τον μισώ. - Θα τον κανονίσω εγώ.
Ξεκίνα πρώτος.
Ξεκίνα.
Τσαντίστηκα τώρα. Θα σε βαρέσω.
Θε τα χρειάζομαι αυτά αλλά ευχαριστώ που με σκέφτηκες...
...για καμιά περίπτωση, αλλά όχι για μένα.
- Φωνάζεις. - Ξέρω.
Μίλα μας. Πες ιστορίες.
Πες κάτι να μην σκεφτόμαστε τι είδαμε στη βιβλιοθήκη.
Έλα τώρα.
Μη το αφήνεις να σε υπηρεάσει.
Είδα τον εαυτό μου εκεί πίσω.
Ξέρω ότι είναι μόνο νερό, αλλά το χρειάζομαι.
Ηρέμησε.
Αν δουλεύει, είναι καλό. Το πίστεψες...
...και μόνο αυτό μας νοιάζει. - Ευχαριστώ.
Όλοι θυμάστε τι έγινε πριν 30 χρόνια.
Χάθηκαν και σκοτώθηκαν παιδιά.
Όλοι φοβόντουσαν αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα.
Μέχρι που πήγαμε εμείς και το κυνηγήσαμε.
Παραλίγο να το σκοτώσουμε.
Βρέθηκε πτώμα κοριτσιού
Μπόουερς μίλησε και οι σκοτωμοί σταμάτησαν. Μέχρι τώρα.
Αν μετρήσεις προς τα πίσω από το 30...
...κάθε μέρα δείχνει και μια καταστροφή στην ιστορία εδώ.
1960: Πυρκαγιά στο Μπλακ Σποτ Κλαμπ.
1930: έκρηξη στο παλιό σιδεροστάσιο.
1900: Οι σκοτωμοί στο Ντείκ Κρικ. Και άλλα πολλά.
Το μεγαλύτερο μυστήριο ήταν πως 253 χάθηκαν χωρίς ίχνος.
Ευχαριστώ για αυτή την καταθληπτική ιστορία.
Δεν ήθελε να ξέρει.
Ήξερες τα πάντα. Ακόμη και τότε.
- Η κα Ντάγκλας δεν ήθελε να ξέρει. - Είναι αρρώστια.
Κανείς δε θέλει να ξέρει.
- Είναι τρομερό. Κάνουν λες και... - Δεν εξαφανίστηκε.
Θυμάμαι έναν άντρα, κ Ρος.
Ήταν στο μπαλκόνι του. Γύριζα από το σχολείο.
Ο Μπάουερς περίμενε. Έξω από το σπίτι μου.
Είδα τον κ. Ρος απέναντι.
Έδειχνε λες και είχε κάτι στο μυαλό του.
Νόμιζα ότι θα βοηθούσε, αλλά...
Δε το πίστευα. Απλά γύρισε την πλάτη και πήγε μέσα.
Τότε κατάλαβα.
Κάτι γίνεται εδώ.
Πώς ξέφυγες;
Ο μπαμπάς ήρθε σπίτι. Η πρώτη φορά που χάρηκα.
Είναι 30 χρόνια αργότερα και όλα αρχίσαν πάλι. 6 μέχρι τώρα.
Χάθηκαν πολλά παιδιά.
Ήθελα να σιγουρευτώ πριν πάρω τηλέφωνο.
Και σιγουρεύτικα όταν βρήκα κάτι στο τόπο του τελευταίου εγκλήματος.
Ήταν μόνο εχθές.
Τέλος πάντων, αυτό είναι.
Για κάποιο λόγο, πρέπει να είμαστε όλοι μαζί.
Εκείνο το καλοκαίρι, η παρέα μας μας έκανε δυνατούς.
Αλλιώς θα μας είχε σκοτώσει έναν, έναν.
Γιατί κανείς μας δεν έχει παιδιά;
Ακόμη και ο Σταν; Όταν πρωτοβρεθήκαμε...
...ήμασταν αποτυχημένοι.
Τώρα κοίτα. Εξι πετύχανε.
- Πραγματική επιτυχία. - Εσύ κρατάς την τσάντα.
Μας κράτησες φωτισμένους. Νιώθω άσχημα γι'αυτό.
- Και εγώ. - Κανένας δε φταίει.
Οι γονείς μας είπαν ποιος θα φύγει και ποιος θα μείνει.
- Έμεινα γιατί ήθελα. - Έμεινες γιατί έπρεπε.
Δε ξέρω τι θα γίνει αύριο.
Αλλά ευχαριστώ για όλα που έκανες.
Συγγνώμη ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΓΕΜΑΤΟ
Πόσο μακριά είναι το Ντέρυ;
Πεντακόσια μέτρα. Φτάσατε στην πόλη.
Παραλίγο να με πάρει ο ύπνος.
Σαν να οδηγώ για πάντα.
Περνάτε το ρέμα και στρίβετε αριστερά.
- Στο ρέμα; - Εκεί έπαιζαν τα παιδιά.
Ευχαριστώ, θα πηγαίνω.
Δεν θέλεις πρώτα το μπαλόνι σου, μις Ντένμπρο;
Δεν το θέλεις;
Με κυνήγησαν και με χτυπούσαν.
Και ο καθηγητής με βρήκε ξαπλωμένο.
Νόμιζα θα βοηθούσε αλλά γελούσε.
Και κάτι έγινε. Είπα, "Είσαι ο καθηγητής, έτσι;"
Με κοίταξε. Είπα: "’κουσε χαμένο κορμί...
...θα κάνω τα πάντα...
...και μετά θέλω να πεις συγγνώμη."
- Εντάξει. - Και το έκανες.
Ναι, έτρεξα παντού. Νόμιζα ότι θα πέσω ξερός.
Τη πρώτη φορά έτρεξα 1,6 χιλιομετρα, ξέρασα και λιποθύμησα.
Τελικά κρατούσα το παντελόνι μου καθώς έτρεχα.
Έτρωγα σαλάτες. Μέχρι το Μάρτιο...
...είχα χάσει 25 κιλά. Νομιζα ότι θα πετάξω.
- Και πήγες έξω; - Βγήκα στον αγώνα.
Την πρώτη μέρα κέρδισα το 100αρι και μετά το 200αρι.
Όλοι τρελάθηκαν.
Μετά, ζήτησα το συγγνώμη και τότε κατάλαβα.
- Μετά από όλα αυτά; - Ήταν τέλειο.
- Τον κέρδισες. - Και όλοι το ξέρανε.
Πήρα γράμμα από το Σχολείο Ελ Πάσο...
...και ο καθηγητής έχασε τη δουλειά του.
- Πρέπει να το γράψουν κάπου. - Ο Μπιλ είναι αυτός που γράφει.
- Γράφω ιστορίες τρόμου. - Τι θα κάνουμε;
Ακούστε...
...δεν έχει σημασία τι πλάνα θα δούμε...
...ή πόσους φακούς έχουμε.
Όταν ανεβεί ο ήλιος φεύγω και πρέπει να κάνετε το ίδιο.
- Καθάρισα μια φορά. - Τι;
Το αίμα. Όλο μέσα στην ίδια νύχτα.
Αν θα κ οιμόμουν μέσα στο σπίτι ξανά έπρεπε να ξέρω την αλήθεια.
Να δω αν μπορεί κανείς να δει το αίμα.
Τι έγινε εδώ. Πέθανε κανείς.
Το βλέπεις; Το βλέπεις στα αλήθεια;
Ας το καθαρίσουμε.
Μέχρι τότε νόμιζα ότι ήμουν τρελός.
Παράξενο να είσαι χαρούμενος με κάτι τόσο χάλια.
Σας αγάπησα όλου.
Και όταν καθαρίσαμε δεν είδα αίμα ποτέ.
Σε λίγο ξημερώνει.
- Κρυώνω. - Κι εγώ.
Θα σου φέρω κάτι.
Δώσε μου το κλειδί σου.
Ρίτσι, το κλειδί σου.
Θα μείνουμε μαζί, παιδιά.
Φέρε ό, τι βρεις.
- Μην πας μόνος σου. - Θέλω να το γεμίσω.
Θα έρθω κι εγώ.
Συναντιόμαστε σε 3'. Αφήστε ανοιχτές τις πόρτες.
Γεια σου, αράπη!
Τώρα θα σας εκδικηθώ όλους!
Ωραία, το βρήκες.
Χαίρομαι που είμαστε μόνοι. Ήθελα να σου πω κάτι.
Τα μαλλιά σου χειμωνιάτικη φωτιά. Στάχτες του Γενάρη
- Και η καρδιά μου καίγεται εκεί - Εσύ ήσουν.
Περίμενα πολύ καιρό να ευχαριστήσω τον ποιητή.
Ρώτησες τον Μπιλ πρώτα;
Πάντα ήξερα ότι ήσουν εσύ.
Περίμενα, Μπεν, να είμαστε και οι δυο έτοιμοι.
Είμαι έτοιμη τώρα.
Φίλησέ με, χοντρούλιακα!
Αν πεθάνει ο Μάικ, θα μείνουμε πέντε.
Ποιος θα είναι ο επόμενος;
Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί μισεί;
Γιατί είναι τόσο κακό;
Θέλω να σου πω κάτι.
Θυμάσαι πώς ήταν ο πατέρας μου.
Ερωτεύτηκα έναν άντρα που τελικά αποδείχτηκε...
...πως ήταν ό, τι μίσησα στον πατέρα μου.
Γιατί το έκανα αυτό; Πώς ήμουν τόσο τυφλή;
Αν το βλέπεις τώρα, δεν είσαι πια τυφλή.
Συγχαρητήρια, είναι θαύμα.
Εσύ τουλάχιστον, ερωτεύτηκες κάποιον.
Ένιωσες κάτι.
Αυτό είναι θαύμα.
Έχεις καρδιά ποιητή, Μπεν.
Τα μαλλιά σου χειμωνιάτικη φωτιά
- Γιατί το είπες αυτό; - Εσύ δεν έγραψες το ποίημα;
Νόμιζα ότι ήταν ο Μπιλ, αλλά ήσουν εσύ, έτσι;
Εσύ είσαι, ή ο κλόουν; Δεν ξέρω τι να σκεφτώ!
Εγώ είμαι.
Εγώ.
Και η δική μου καρδιά καίγεται εκεί
- Ο Μάικ θα γίνει καλά! - Μπορούμε να τον δούμε;
Δεν συνήλθε τελείως. Μπορεί να πάει ένας μέσα.
Είναι όλοι έξω.
- Ο Χένρυ; - Νεκρός.
- Αστυνομία; - Όχι ακόμα.
Προσέχετε, δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε κανέναν.
Αν ρωτήσουν, ήταν πάρτυ, ήπιαμε και κάπου έπεσες.
Όποιος με έχει δει να χορεύω, θα το πιστέψει.
Τι θα κάνετε;
Δεν ξέρω. Πραγματικά δεν ξέρω.
Στο σακάκι μου. Η εξωτερική τσέπη.
Είναι ασήμι. Μπορεί να το σκ οτώσει.
Μα αυτά τα είχαμε αφήσει.
Γύρισες πίσω;
Ήμουν σίγουρος ότι κοιμόταν.
Και πήγες μόνος;
Πριν 10 χρόνια, είχα πάρει τον κατήφορο.
Ήθελα να ξυπνήσει και να με σκοτώσει.
Όλη μέρα ψηλαφούσα στο σκοτάδι. Το ένα το βρήκα αμέσως...
...σε ένα σωλήνα. Εκείνο που τον πέτυχε, ήταν σε ένα ράγισμα.
Σκέφτηκα ότι θα τα χρειαζόμασταν ξανά.
Όταν βγήκα έξω, ξανάφτιαξα τη ζωή μου.
Η μόνη αλλαγή ήταν αυτή.
Σε μια νύχτα.
Φόβος.
Αν δεν τα χρησιμοποιήσετε.
Αν φύγετε, θα καταλάβω.
Είναι πτώμα...
...και λέτε να φύγουμε να το αφήσουμε;
Εγώ λέω να φωνάξουμε την αστυνομία.
Η πόλη είναι όλη Αυτό. Όλοι τους.
Αν μιλήσουμε στην αστυνομία...
...κάτι κακό θα μας συμβεί.
Ο Σταν είναι νεκρός, ο Μάικ παραλίγο. Αρκετά.
Δηλαδή τα ξεχνάτε τόσο εύκολα;
Είμαι λίγο μεγάλος για να κυνηγάω τέρατα. Το ίδιο και ο Μάικ.
- Το ίδιο και ο Σταν. - Συμφωνείς, Μπεν;
Δεν ξέρω. Απλά δεν μπορώ να μείνω κλεισμένος εδώ.
Ας ανοίξουμε την τηλεόραση, και ας πάμε έξω να σκεφτούμε.
Το θύμα...
...Ντάνιελ Χ άξτον, έπαιζ ε κ οντά στο σπίτι της.
Οι αρχές δεν είπαν αν έχει σχέση...
...με τις άλλες εξαφανίσεις παιδιών.
Απεκάλυψαν όμως ότι το πτώμα είχε ακρωτηριαστεί.
Να τα χρεώσετε στην κάρτα μου.
Διασκέδασα πολύ, αλλά πρέπει να φύγω.
- Να σε πάω πουθενά; - Πού πας;
- Στο αεροδρόμιο. - Κι εμείς, Μπιλ.
Έλα μαζί μας.
Μόλις είδα κάτι και δεν ξέρω αν ήταν αληθινό.
Ούτε να το είδατε κι εσείς.
Αν φύγω, θα ζω μ' αυτό μέχρι να τρελαθώ.
Μέχρι η ζωή και οι εφιάλτες να γίνουν ένα.
Επί χρόνια, με πλήρωναν να τρομάζω τον κόσμο.
Όμως εγώ φοβόμουν.
Σε όλη μου τη ζωή. Δεν θέλω να φοβάμαι πια.
Θα ξαναπάω.
Και αυτή τη φορά, θα το σκοτώσω.
Βοηθήστε με.
Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
Δεν φέρατε τίποτα χρήσιμο; Κανένα πολυβόλο;
Έφερα αυτό. Μου έμεινε από παλιά.
Ήσουν σπουδαία στην σκοποβολή.
Έτσι έπρεπε να γίνει.
Έσπασες το κεφάλι του Τσιγκούνη.
Και από κάτω ήταν το φως.
Τα νεκρόφωτα. Τα είδαμε κι εμείς για λίγο.
Ο Μάικ ξαναπήγε κάτω και τα βρήκε.
Γι' αυτόν και τον Σταν.
- Το τυχερό εφτά. - Είμαστε όλοι εδώ.
Τι θα κάνετε τώρα;
Θα τραγουδήσετε; Ξυπνήστε! Πάρτε αναπνοή! Το μυρίζετε;
Είναι ο θάνατος!
Είναι για μας! Είναι στον αέρα! Οι χαμένοι πεθαίνουν.
Δεν χρειάζεται να έρθεις κάτω, Ρίτσι.
Δεν χρειαζόταν να έρθω από το Λος ’ντζελες.
Ούτε να έρθω ως εδώ, ούτε και να κατέβω.
Έπρεπε να είχαμε φέρει ένα πολυβόλο.
Το πρώτο που είχα δει, ήταν τα πον-πομ.
Αυτή η τσάντα φαίνεται καινούργια.
Δεν είναι δυνατόν!
Η Όντρα!
Είναι εδώ!
Η γυναίκα του.
Κ όλπο θα είναι.
Μπιλ, έλα πίσω!
Θέλεις να σκοτωθείς;
Εγώ φταίω. Με ακολούθησε.
Αν είναι εδώ, μόνο με ένα τρόπο μπορείς να την σώσεις.
Ξέρεις γιατί ήρθαμε εδώ και θα το κάνουμε.
Πρέπει να σταθείς δίπλα μας...
...αλλιώς είμαστε χαμένοι!
Να είμαστε όλοι μαζί.
Βγήκαμε από τον χάρτη.
Προς τα εκεί.
Εδώ είναι.
Οι ρίγες φτάνουν ως κάτω.
- Ράγισαν οι τοίχοι. - Όταν ήρθε Αυτό.
- Μη ζωντανέψουν αυτά. - Μη το σκέφτεσαι, Σπαγγέτι.
- Μη με λες Σπαγγέτι. - Νομίζω ότι κάτι έρχεται.
Το καραβάκι μου.
Εσύ φταις για όλα.
Με έστειλες έξω κι Αυτό με σκότωσε.
Όχι, Τζώρτζι, δεν το ήξερα.
Δεν είναι ο Τζώρτζι. Πολέμησέ το.
Ήταν στον υπόνομο. Το άφησες να με σκοτώσει.
- Σε αγαπούσα. - Δεν είναι ο αδελφός σου!
Δεν είσαι ο Τζωρτζ.
Ο Τζωρτζ είναι νεκρός.
Και δεν φταίω εγώ.
Σκότωσες τον αδελφό μου, κάθαρμα!
Για να σε δούμε τώρα!
Φανερώσου.
Σκότωσες τον αδελφό μου...
...και τώρα θα πληρώσεις.
Φύγετε όσο μπορείτε!
Αυτή είναι η τελευταία σας ευκαιρία.
Φανερώσου.
Ανόητο παιδί. Ακ όμη νομίζ εις ότι μπορείς να με δεις.
Δεν θα με δεις ποτέ. Θα δεις μόνο ό, τι επιτρέπει το μυαλουδάκι σου.
Φύγετε τώρα! Γιατί αν μείνετε...
...θα χάσετε τα μυαλά σας μέσα στα νεκρόφωτά μου.
Όπως όλοι οι άλλοι.
Δεν μπορούμε να το νικήσουμε.
Είναι σαν καπνός.
Δεν καταλαβαίνεις τι έλεγε ο Μάικ; Τρέφεται, Ρίτσι.
Ξυπνάει κάθε τριάντα χρόνια και τρέφεται.
Και για να τραφεί πρέπει να πάρει μια μορφή.
Κάπου εδώ κάτω είναι.
- Είμαστε αρκετά δυνατοί; - Πρέπει να είμαστε.
Να σας πω κάτι πριν πάμε εκεί μέσα;
- Είπα ψέματα. - Για ποιο πράγμα;
Ότι βγαίνω με κάποια.
Δεν έχω βγει ποτέ με καμιά.
Τι θέλεις να πεις; Είσαι παρθένος;
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, αλλά ευχαριστώ που το είπες.
Δεν μπορούσα να ξαπλώσω με κάποια που δεν αγαπούσα...
...και δεν αγάπησα ποτέ κανέναν...
...εκτός από σας.
Περίμενέ μας!
Πρέπει να την κατεβάσω.
Καταραμένο!
Με τις γροθιές του χτυπά τις άκρες του κρεβατιού.
Κι όμως επιμένει ότι τα φαντάσματα βλέπει.
Τον παίρνει!
Ελάτε, παιδιά!
Μπεβ, πού πας;
Τι θα κάνω τώρα;
Αυτό είναι οξύ μπαταρίας!
Πιστεύω στον ’η Βασίλη...
...στο κουνελάκι του Πάσχα.
Πιστεύω στην καλή νεράιδα! Και δεν πιστεύω σ' εσένα!
Αυτό είναι οξύ μπαταρίας. Τώρα θα εξαφανιστείς.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, μην αστοχήσω ξανά!
Καλή βολή, Μπεβ.
Μη μιλάς, θα γίνεις καλά, Σπαγγέτι.
Ρίτσι, σε παρακαλώ. Για τελευταία φορά.
Ξέρεις πόσο...
Δεν τελείωσε. Αν ξανάρθει όταν θα είμαι 70 χρονών.
- Ας το αποτελειώσουμε. - Μια για πάντα.
Η Όντρα!
Κατεβαίνουν.
Έτσι θέλω να μας θυμάμαι, αν μπορώ.
Δίπλα στη λίμνη, με τον ήλιο να δύει στην παιδική ηλικία.
Είναι η τελευταία μου καταχώρηση.
Πριν η ομίχλη σβήσει όλες τις αναμνήσεις μου.
Τώρα, θυμάμαι εκείνο τον καιρό μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου.
Ο εφιάλτης τελείωσε. Η αστυνομία αναμίχθηκε ελάχιστα.
Έτσι γίνεται στο Ντέρυ.
Αφού δεν υπάρχει πια ανάγκη για τον φαροφύλακα λέω να προχωρήσω...
...να δω τι γίνεται παραπέρα.
Ο Ρίτσι ακ όμα τους ξετρελαίνει. Παίζ ει και σε ταινία.
Παίζ ει μαζί με άλλον κωμικ ό.
Όλοι μας λένε ότι μοιάζ ει πολύ με τον Έντυ.
Ο Μπεν και η Μπεβ έφυγαν μαζί.
Παντρεύτηκαν και περιμένουν παιδί.
’λλη μια κατάρα που έσπασε.
Ο Μπιλ και η Όντρα είναι ακ όμη εδώ. Η κατάσταση της Όντρα δεν άλλαξε.
Φεύγουν σήμερα.
Ο Μπιλ σκέφτηκε ότι αν έμενε εδώ, θα την βοηθούσε.
Αλλά είναι χαμένη. ’λλο ένα θύμα Αυτού...
...κλειδωμένη εκεί μέσα που είδε τα νεκρόφωτά του.
Ο Μπιλ με επισκέπτεται κάθε μέρα. Γελάμε με τις αναμνήσεις μας.
Μερικές φορές ρωτάμε ο ένας το όνομα του άλλου.
Η θλίψη του είναι βαθιά. Μακάρι να μπορούσα...
...να κάνω κάτι.
Κάλπασε, Σίλβερ!
Αυτό το ποδήλατο κάποτε έσωσε τη ζωή του Σταν.
Και την δική μου.
Αν τρέξουμε γρήγορα, θα νικήσουμε το διάβολο.
Αν ξέρω αν μπορώ να τρέξω ξανά τόσο γρήγορα.
Νίκησέ το!
Νίκησέ το, Όντρα!
Πού είμαστε; Τι κάνουμε;